DIY WITHOUT TOOLS OR GLUE

Lampa Norm 69 to projekt “do it yourself”. Są osoby, którym udaje się złożyć te 69 elementów w 35 minut.

model: norm 69 large
marka: normann copenhagen

♥

IKONA DESIGNU - DREWNIANA MAŁPKA

Historia stara jak świat: artysta nie może znaleźć dla swojego dziecka wśród rzeczy produkowanych na masową skalę TEJ wyjątkowej, na widok której chce się powiedzieć: Tak, to jest to!
Wielu pisarzy, designerów, malarzy i muzyków tworzyło dla swoich dzieci, a ich dzieła przetrwały wiele lat i są powszechnie znane i przekazywane z pokolenia na pokolenie. Podobnie było w przypadku urodzonego w 1886 roku Duńczyka Kaya Bojesen'a, z wykształcenia jubilera. Początkowo wykonywał dla swojego syna Otto drewniane klocki i auta. Następnie powstała seria drewnianych zabawek z ruszającymi się elementami. Drewnianą małpkę, którą dzisiaj zna cały świat zaprojektował dopiero w 1951 roku.
Będąc ostatnio w Sztokholmie zabawki Bojesen'a widziałam w co drugim sklepie z dobrym designem.

Udanego dnia!

MIESZKANIE JEDNO CZY DWUPOZIOMOWE?

Oprócz wykonywania kompleksowych projektów wnętrz często udzielamy także pojedynczych konsultacji klientom, którzy są na etapie wyboru mieszkania lub domu i proszą nas o radę. Wielokrotnie padało pytanie: czy warto kupować mieszkanie dwupoziomowe? 
Taki układ posiada zarówno swoje dobre jak i złe strony. Niewątpliwym plusem jest jasny podział na strefę dzienną i nocną, umożliwiający zachowanie prywatności domowników. Wadą często mogą być schody, których pokonanie kilka lub kilkanaście razy dziennie może osobom starszym i małym dzieciom sprawiać trudność i stanowić niebezpieczeństwo. Do wad można zaliczyć też to, że zajmują niewykorzystany metraż w mieszkaniu.Trzeba pamiętać, że wykończenie schodów i balustrada to dodatkowe (niemałe) koszty, które trzeba wziąć pod uwagę. Idealne mieszkanie dwupoziomowe to takie, którego łączna powierzchnia wynosi 80m2 i więcej, a na każdym z poziomów znajduje się osobna łazienka.

TONY GRIFFITHS "SKANDYNAWIA. WOJNA Z TROLLAMI"

Gdy jesienią ubiegłego roku zobaczyłam na półce w księgarni książkę Tony'ego Griffiths'a pt. „Skandynawia. Wojna z trollami" - pomyślałam - to dla mnie!
Jej autor jest Australijczykiem i jak można się domyślać właśnie ta pozycja pozwala mu na obiektywne przedstawienie wydarzeń i kluczowych postaci skandynawskiego regionu. Nie pisze o Szwecji, Danii, Norwegii i Finlandii z tak częstym dla Europejczyków podziwem dla zamożnej i odnoszącej sukcesy Północy. Podoba mi się porównanie, że Tony Griffiths jest tym dla Skandynawii, kim dla Polaków Walijczyk Norman Davis, zakochany w historii naszego kraju. 

Ostatnie 200 lat wydarzeń, polityki i kultury przedstawione są z lekkością i dowcipem. Autor wplata anegdoty i biografie sławnych artystów, przemysłowców i intelektualistów z północnej Europy.

Polski wydawca opatrzył okładkę podpisem „od Napoleona do Stiega Larssona”. Od razu powiem fanom autora „Millenium", że na próżno szukać o nim w książce choćby wzmianki. Jego talent uzyskał rozgłos już po ukończeniu pisania przez Griffiths'a książki.

Czytamy też o walce ze stereotypami, które narosły wokół Skandynawów „że Finowie to kłótliwi nożownicy, z którymi nie sposób się dogadać, Szwedzi - pewni siebie pyszałkowie i introspektywni materialiści, że Norwegowie są rozproszoną grupą tępych, purytańskich alkoholików, a Duńczycy - jeżdżącymi na rowerach entuzjastami pornografii".

Cały czas nie mogę przekonać się do szmaragdowego koloru widocznego na okładce. Kojarzy się szybciej z gorącymi wyspami na Morzu Śródziemnym niż z chłodną Skandynawią. Widziałabym tu raczej zimne, subtelne odcienie błękitów i szarości.

Podsumowując książkę jednym zdaniem - kształcąca i godna polecenia dla wszystkich, którzy bardziej interesują się tematem. Dzieli nas zaledwie morze, a jeszcze ciągle tak niewiele wiemy o naszych północnych sąsiadach.


Tony Griffiths „Skandynawia. Wojna z trollami", przeł. Barbara Gadomska, Wydawnictwo AMF, Warszawa 2011, s. 374

DLA DZIECI - ZIELONY!

Zieleń uspokoi i zrelaksuje dzieci nadmiernie aktywne. Ułatwi odpoczynek i zasypianie. Polecany dla lękliwych maluchów posiadających niską samoocenę i brak wiary w siebie. Ciekawą propozycją kolorystyczną do pokoju dziecięcego jest połączenie zielonego z turkusem i żółcią.

 Have a nice start to the day!

1, 2 - poduszka z powłoczką, Jysk; 3 - pozytywka w kształcie słonika, 4 - zabawka, 5 - puf w kształcie słonia, Ferm Living.

DREWNIANE ŁAWKI

W  ławkach drewnianych jestem zakochana od dawna (chciałam się pochwalić, że jedna właśnie do nas jedzie). Kojarzy się Wam bardziej z meblem ogrodowym niż mieszkalnym? Ławki przysunięte do stołów jadalnych dość często widuję w duńskich aranżacjach wnętrz. Ideałem jest taka ze skrzynią pod siedziskiem. Można tam schować poduszki, koc i wiele innych bardzo potrzebnych w domu przedmiotów. Chciałabym wkrótce napisać o meblach ogrodowych, które "wchodzą na salony" stanowiąc ciekawe urozmaicenie wnętrz.

FOTELE Z RATTANU

Dzisiaj zauważyłam, że Ikea dodała do swojej oferty nowość - rattanowy fotel Storsele. Dostępny w kolorze czarnym i naturalnym. Chciałoby się powiedzieć: "Tack, Ikea", bo jest łudząco podobny do "kultowego", fotela Monet duńskiej firmy Sika Design, a różnica w cenie jest znaczna. 

Ciekawe, który z nich jest wygodniejszy?

Poniżej kilka zdjęć z katalogu Sika Design. Już od jakiegoś czasu jestem zakochana w tych ogrodowych meblach z rattanu. A czarny fotel Monet, inspirowany meblami z lat 50-tych, jest wprost genialny! Chętnie widziałabym go u siebie w salonie :)

Dla porównania: po lewej fotel duńskiej firmy Sika Design, a po prawej ikeowski wyrób.

DRIVE

Zachęceni pozytywnymi recenzjami krytyków filmowych wybraliśmy się do kina na "Drive" w reżyserii Nicolasa Winding Refn'a (znowu Duńczyk na moim blogu!) :)
Film przedstawia wycinek z życia chłopaka (Ryan Gosling), który w dzień pracuje jako mechanik samochodowy i dorabia jako kaskader, a nocami jest kierowcą gangsterów.
Film utrzymany w klimacie lat 80-tych. Widać to szczególnie w czołówce, gdzie kamera pokazuje plątaninę dróg, głównego bohatera w samochodzie, z którego głośników płynie elektro pop, a tekst napisany jest różową, kiczowatą czcionką (podobną do tej z logo filmu "Dirty Dancing").

Muzyka z "Drive" - świetna! Feeling 80's.
Moje ulubione:
Desire "Under your spell"
Kavinsky "Nightcall (Blue Satellite Remix)"
College feat. Electric Youth "A real hero"

Przypomina mi się "Crockett's Theme" Jana Hamera. Pamiętacie melodię z czołówki serialu "Miami Vice"? :)

Podsumowując - polecam ten film. Ale, gdybym miała obejrzeć go jeszcze raz, to wyszłabym po kawę na czas sceny w windzie :). Osoby, które oglądały film wiedzą o czym mówię.

A jakie są Wasze wrażenia po obejrzeniu "Drive'a"?

Moje miasto nocą.